The Tiger Lillies

Οι Tiger Lillies είναι ένα γκρουπ που οριοθετεί και εξυψώνει το νεοεισαχθέν μπρεχτικό πανκ καμπαρέ, έτσι τουλάχιστον το λένε. Θέτει νέα στάνταρντς στο μουσικό-θεατρικό σκηνικό, με μια πρωτοφανή μείξη κλασικού καμπαρέ και πανκ αισθητικής, διαστροφικού τσίρκου και θεάτρου του παραλόγου, ροκ δυναμικής και τζαζ-μπλουζ τεχνοτροπίας. Με όποιο θέμα κι αν έχουν καταπιαστεί όλα αυτά τα χρόνια πάντα χαρίζουν στο «κοινό τους» μια άλλου είδους αισθητική απόλαυση που εξισορροπεί την παρακμιακή γοητεία με τη συγκινησιακή έκρηξη. Kάποιοι, μάλιστα λένε ότι το όνομα προήλθε από μία δολοφονημένη ιερόδουλη, τη Λίλυ που φορούσε συνεχώς λεοπάρ, θα βόλευε πολύ στην εξέλιξη της σκοτεινής εξιστόρησης, αλλά όπως ισχυρίζεται ο Jacques το εμπνεύστηκε από έναν πίνακα στον τοίχο του.

Ο Martyn Jacques οδηγεί το βαριετέ-τσίρκο των The Tiger Lillies από το 1989. Μαζί του οι Adrian Huge και Adrian Stout. Η τριμελής αυτή αναρχική ομάδα παίζει απλή μουσική με γνώμονα τα έργα των Bertolt Brecht/Kurt Weill και μια καυστική punk αισθητική του δρόμου, η οποία βάλλει πανταχόθεν και που οι ίδιοι επέλεξαν να ακουστεί από λίγους, μένοντας οικειοθελώς έξω από τα κανάλια της μουσικής βιομηχανίας (δισκογραφικές, διανομείς κτλ.). Τα albums τους κυκλοφορούν μέσω της δικής τους Misery Guts Music και διανέμονται βασικά στις συναυλίες τους και μέσω της σελίδας τους στο διαδίκτυο. Μόνες εξαιρέσεις η συνεργασία τους με το λονδρέζικο τρίο των Contrastate, η εκδοχή τους πάνω στις παιδικές ιστορίες του ‘Shockheaded Peter’ του Heinrich Hoffmann και αυτό εδώ, η πρώτη τους συνεργασία με το Kronos Quartet σε ένα concept album, εμπνευσμένο από αδημοσίευτα κείμενα του Edward Gorey. Τους τα είχε αποστείλει ο ίδιος ο συγγραφέας το 1999, αλλά δεν πρόλαβε να παρακολουθήσει την εξέλιξή τους στο μυαλό του Martyn Jacques καθώς τον επόμενο χρόνο πέθανε, σε ηλικία 75 χρονών. Για πολλούς ο Edward Gorey υπήρξε και ο τελευταίος εκπρόσωπος της παλιάς σχολής του γοτθικού ρομαντισμού. Ξέρετε τώρα, εκείνη η σκοτεινή, δηλητηριώδης φλέβα του Edgar Allan Poe, να μην τα λέμε ξανά. (Μεταθανάτιο αφιέρωμα σε αυτόν είχε κυκλοφορήσει και ο Αυστριακός jazz σαξοφωνίστας Max Nagl στο ‘The Evil Garden’ album του πριν δύο χρόνια).

Οι Tiger Lillies, χαρακτηρίζονται για το μαύρο χιούμορ τους, την καυστική τους διάθεση και την έμφυτη ροπή τους προς το γκροτέσκο. Στα show και στα τραγούδια τους αφηγούνται ιστορίες σε σκοτεινά σοκάκια γεμάτα πόρνες, μπεκρήδες, κακοποιούς και απόκληρους. Όσο για την αμφίεσή τους, με τσαλακωμένα φράκα και ημίψηλα ταλαιπωρημένα καπέλα, τους κάνει να μοιάζουν με δραπέτες από κάποιο βικτωριανό μυθιστόρημα. Αν και έχουν βγάλει είκοσι δίσκους από το 1989 έως τώρα, πολύ δύσκολα θα βρείτε κάποιον σε δισκοπωλείο. Τους κυκλοφορούν μόνοι τους και μπορείτε να τους αγοράσετε μέσω Internet ή σε μία από τις συναυλίες τους. Πολλοί fans του γκρουπ τους γνώρισαν μέσα από πειρατικά CDs. Το γκρουπ δημιουργήθηκε το 1989, όταν ο Martyn Jacques με το ακορντεόν του συναντήθηκε με τον Adrian Stout με το ακουστικό του μπάσο και τον Adrian Huge με τα διάφορα απίθανα κρουστά του. Τη μουσική τους, που δεν κατατάσσεται εύκολα σε κάποιο ιδίωμα, ο ίδιος ο Martin Jacques την αποκαλεί «Μπρεχτικό πανκ καμπαρέ». Ίσως είναι η καλύτερη προσέγγιση που μπορεί να γίνει για τη μουσική αυτή, που συνδυάζει τζαζ, όπερα, παραδοσιακές μουσικές της ανατολικής Ευρώπης, τσιγγάνικη μουσική αλλά και μουσική από βερολινέζικα καμπαρέ. Πάντως, μόνο αν τους ακούσει κανείς, θα καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Τα θέματα των τραγουδιών του ο Jacques τα εμπνεύστηκε αρχικά από το ίδιο του το σπίτι. Βέβαια, δεν ήταν οποιοδήποτε σπίτι… Έμενε πάνω από ένα πορνείο στο Soho του Λονδίνου για επτά χρόνια, ενώ παράλληλα σπούδαζε όπερα. Έτσι δεν είναι περίεργο που η θεματολογία των τραγουδιών που αποδίδει με το εκπληκτικό, σχεδόν castrato, ιδίωμά του αφορά υπόκοσμο, πορνεία, ναρκωτικά και, γενικότερα, το σκοτεινό κομμάτι της ανθρώπινης ζωής. Κάποιοι μπορεί να αναστατώνονται με ότι κάνουν. Δεν τραγουδούν για αγάπη, για λουλούδια, για όμορφους ανθρώπους. Τους ελκύει περισσότερο η σκοτεινή πλευρά των πραγμάτων.. Για κάποιους οι παραστάσεις και τα τραγούδια τους είναι σοκαριστικά, ακόμη και επιθετικά, αυτό αποδεικνύει ότι αυτό που κάνουν είναι αληθινό και δυνατό.

Στη σκηνή (της πραγματικότητας ή της φαντασίας) μια… αρρενωπά γυναικεία φωνή τραγουδάει ιστορίες για ανθρώπους που έχουν φτάσει στα άκρα ή έχουν τσακιστεί στον γκρεμό. Οι ήχοι από το ακορντεόν επιβάλλουν τη θλίψη, βγάζοντας στη φόρα το τάνγκο της συμφοράς ή και του τρόμου, τα ντραμς δίνουν υπόκωφες εκρήξεις και κανονικά… ακανόνιστους ρυθμούς, το κοντραμπάσο είναι οι χτύποι της καρδιάς που είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα σταματήσει. Στη σκηνή, γυναίκες με θανάσιμη γοητεία και έκπτωτοι ζογκλέρ ακολουθούν τα βήματα της μουσικής προς την άβυσσο, χορεύοντας μια απελπισμένη μπαλάντα χωρίς καμιά πιθανότητα επιστροφής.

Οι The Tiger Lillies απέπνεαν εξαρχής τη μυρωδιά των κακόφημων συνοικιών και του περιθωρίου. Στις μπαλάντες τους (κρουστά, κοντραμπάσο, πιάνο και ακορντεόν – η συνηθέστερη συνταγή ήχων) χλευάζουν σχεδόν τα πάντα, άλλοτε με την κυνική, θεατρική πόζα του falsetto του Martyn Jacques και άλλοτε βηματίζοντας και τρεκλίζοντας στο ρυθμικό tempo ενός βρώμικου folk/jazz cabaret ύφους. Στους στίχους τους υμνούνται και βρίσκουν θέση όλοι οι απόκληροι χαρακτήρες που κρύβουν (ή έκρυψαν ποτέ) οι σκοτεινές γωνίες του Soho – λωποδύτες, ζητιάνοι, παλιατζήδες, κλέφτες, μεθυσμένοι, πόρνες. Για τον Martyn Jacques τα θύματα του Jack The Ripper είναι ήρωες, όπως ασυζητητί είναι και ο ίδιος. Όσοι έχουν ακούσει τα πρώτα albums των The Tiger Lillies θα θυμούνται τι σημαίνει να ανοίγει το Κουτί Της Πανδώρας με όλα όσα η εκάστοτε κοινωνική δομή θεωρεί επικίνδυνα και ζητεί την απομόνωσή τους. Είναι στοιχεία που όσο και αν μετριάζονται εδώ, συνεχίζουν να υπάρχουν σε μια ευγενικότερη μορφή. Θα έλεγε κάποιος πως από τη μια το θέμα και από την άλλη η συνύπαρξη με το Kronos Quartet έχουν σουλουπώσει αρκετά προς το σοβαρότερο τον εκρηκτικό παλιότερο λόγο τους.

Τί είπε:

Δουλεύω αυτόν τον καιρό πάνω σε ένα έργο που φέρει τον τίτλο ‘Freakshow’. Έγραψα τραγούδια για διαφορετικά freaks με τρομακτικές σωματικές παραμορφώσεις. Ο βασικός μου σκοπός είναι να μιλήσω για το γεγονός ότι όντας ‘διαφορετικός’ αυτόματα μεταφράζεται από την μοντέρνα κοινωνία ως όντας ‘ανώμαλος’ ή ακόμα και ‘παραμορφωμένος’. Είναι το ίδιο για τους ηλικιωμένους, τους έγχρωμους, τους ομοφυλόφιλους, για οποιονδήποτε δεν δείχνει, αισθάνεται ή σκέπτεται όπως θα ‘έπρεπε’.

Η σκοτεινή πλευρά της ζωής ασκεί πάντα μια έλξη επάνω μου. Ποιο το νόημα να γράφεις κάτι σαν ‘αγόρι βλέπει κορίτσι, κορίτσι βλέπει αγόρι, αγόρι αγαπάει κορίτσι, κορίτσι αγαπάει αγόρι …’ Με αυτό δεν εννοώ ότι η αγάπη και τα θετικά πράγματα δεν υπάρχουν ή δεν είναι αρκετά σημαντικά. Αντιθέτως είναι σημαντικά και απαραίτητα για όλους εμάς, αλλά είναι προτιμότερο να τις ζεις αυτές τις στιγμές και όχι να γράφεις τραγούδια για αυτές. Πιστεύω πως η τέχνη πρέπει να ‘σκάβει’ βαθύτερα στις σκοτεινές πλευρές της ζωής και την ανθρώπινη ψυχολογία μιας και δεν νιώθουμε άνετα να μιλάμε για αυτά στην καθημερινότητά μας. Η τέχνη πρέπει να ταρακουνά και να σοκάρει, πρέπει να κάνει τους ανθρώπους να ‘βουτήξουν’ στην ψυχή τους αλλά και στον κόσμο που τους περιβάλλει.

Η ζωή είναι ένα πολύ σκληρό και τρομακτικό ταξίδι. Όποιος δεν πιστεύει σε αυτό πρόκειται να δεχτεί ένα σοκ αργά ή γρήγορα. Η ζωή είναι γεμάτη πόνο, ανασφάλεια και φόβο. Ο τρόμος είναι μια τέλεια φυσιολογική έκφραση των ζωών μας και εκείνος που εύχεται να κατανοήσει την αίσθηση της ύπαρξής μας πρέπει να τον βιώσει.

Οι Tiger Lillies υπάρχουν εδώ κι ένα τέταρτο του αιώνα, συνεπώς το μουσικό μας στιλ είναι αρκετά συνεκτικό και συνεπές σε ό,τι κάνουμε. Νομίζω πως είναι όλο και πιο δύσκολο να αναγνωρίσουμε τις μουσικές μας επιρροές, καθώς τώρα πια έχουν εντελώς αναμειχθεί μεταξύ τους και σχηματίζουν ένα καινούργιο, μοναδικό είδος μουσικής. Έπειτα από 25 χρόνια δεν είμαστε πια “αλεύρι, αβγά και ζάχαρη”, είμαστε ένα εντελώς δικό μας αλλόκοτο και μαγικό κέικ!»

Έγραψαν για τοThe Rime of the Ancient Mariner
  • Με δεδομένη την εμπειρία που έχουν στο σύγχρονο μουσικό­ cabaret, αντλούμενη τόσο από μια τυπικά ζόμπι-πανκ αισθητική στάση όσο και από μια ιδιαίτερα συναισθηματική­ musette τραγουδοποιία, οι Tiger Lillies προσεγγίζουν με έναν καθαρά δικό τους τρόπο το επικό, ρομαντικό ποίημα του Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ «Rime of the Ancient Mariner». Το κλασικό κείμενο της αγγλικής λογοτεχνίας αφηγείται την περιπέτεια ενός κολασμένου ναυτικού που περιπλανιέται στις θάλασσες φέροντας στην πλάτη του τη βαριά κατάρα της δολοφονίας ενός άλμπατρος μέχρις ότου φτάσει, ύστερα από σκληρά μαρτύρια, στην ακτή της πατρίδας του. Και πιθανόν στη σωτηρία του..Είναι μια «άλλου τύπου» οδύσσεια­, που δίνει το περιθώριο και την έμπνευση σε πολλούς καλλιτέχνες του θεάτρου, του κινηματογράφου ή της μουσικής να την προσεγγίσουν με διαφορετικούς τρόπους. Τουλάχιστον αυτό έχουν κάνει ήδη συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden ή οι Pogues – με τα δικά τους ξεχωριστά χαρακτηριστικά το καθένα. Από αυτό εμπνέονται εδώ και ο Martyn Jacques με τους φίλους του και δίνουν τη δική τους εκδοχή, στηριγμένοι στην εμπειρία και την ιδιαίτερη ευαισθησία που τους χαρακτηρίζει όλα αυτά τα χρόνια. Με την εικαστική αφήγηση των εκπληκτικών βίντεο του μετρ του είδους, του Αμερικανού φωτογράφου Mark Holthusen, που παίζουν σε δύο μεγάλες οθόνες πίσω από το γκρουπ, δίνουν μια μοναδική αίσθηση του ταξιδιού μέσα από την κόλαση των ανθρώπινων ή εξωανθρώπινων συναισθημάτων, των τύψεων, των ονείρων – πραγματικών ή εφιαλτικά παραισθησιακών…
  • Tο λονδρέζικο τρίο στήνει ένα ακαταμάχητα μακάβριο και ατμοσφαιρικό θέαμα, που συνδυάζει τον εμβληματικό avant-cabaret ήχο του με εντυπωσιακά animations και οπτικά εφέ, τα οποία επιμελήθηκε ο καλιφορνέζος φωτογράφος και εικαστικός καλλιτέχνης Μαρκ Χολτχάζεν. Τα σκοτεινά τοπία που μας προσφέρουν είναι ο βασικός λόγος που οι Tiger Lillies έχουν τόσο πολύ αγαπηθεί από το ελληνικό κοινό μέσα στα χρόνια. Αυτή τη φορά αφήνουν για λίγο στην άκρη τα τσίρκο και τους ανθρώπους-τέρατα και καταπιάνονται με την ποίηση του Κόλριτζ. Ενα ακυβέρνητο πλοίο με νεκροζώντανο πλήρωμα. Πάγοι της Αρκτικής και φλογισμένοι τροπικοί. Γοργόνες, μέδουσες και αλλόκοτα θαλάσσια τέρατα. Κι ένας καταραμένος ναυτικός, που γύρισε από την Κόλαση για να αφηγηθεί την ιστορία του. Καλώς ήρθατε στoν κόσμο των Tiger Lillies.

 

Είπε για το The Rime of the Ancient Mariner (2012)

«Νομίζω πως η “Οδύσσεια” έχει μια αισιόδοξη θέαση των πραγμάτων: τα βάσανα και οι ατυχίες του Οδυσσέα είναι πολλά, όμως σε τελική ανάλυση είναι γενναίος και πολύ έξυπνος κι επιζεί, επιστρέφει στην πατρίδα του και κερδίζει την οικογένεια και το βιός του. Το “Rime” είναι πολύ πιο σκοτεινό έπος – δεν υπάρχει happy end εδώ: ο ναύτης επιβιώνει, αλλά τον βασανίζουν ακόμη οι πράξεις του. Στο τέλος του ποιήματος, όταν ο επισκέπτης έχει ακούσει την ιστορία του, δεν θέλει πια να μείνει στο γάμο – πηγαίνει στο σπίτι του και ξυπνάει το επόμενο πρωί “πιο λυπημένος και πιο σοφός”, όπως λένε οι τελευταίοι στίχοι. Το “Rime” δεν μιλάει τόσο για την ικανότητα του ανθρώπου να υπερνικά τις δυστυχίες του όσο για τα ελαττώματα και τις αδυναμίες που τον βασανίζουν σε όλη του τη ζωή. Είναι ένα βαθιά ψυχαναλυτικό ποίημα, οδυνηρά τίμιο για το ποιοι είμαστε πραγματικά και τι είμαστε ικανοί να πράξουμε»

 

Boύτα λίγο..

 

 


Συγγραφικός Φρανκεστάιν υπό :

  1. Δημητρακόπουλος Σάκης
  2. Πάνος Πανότας
  3. Wikipedia

Awards and nominations

  • In 2002 their cult hit musical Shockheaded Peter was nominated for five Olivier Awards. The show won the Olivier for Best Entertainment and Martyn Jacques won the Olivier for Best Supporting Performance in a Musical or Entertainment.[16]
  • In 2003 their album The Gorey End (in collaboration with the Kronos Quartet and writer, illustrator Edward Gorey) was nominated for Dominique de Rivaz’s Luftbusiness (2008) a Grammy Award for Best Classical Crossover Album.[17]
  • In 2012 their show The Tiger Lillies Perform Hamlet, produced by Copenhagen’s Republique Theatre and directed by acclaimed Danish director Martin Tulinius, was nominated for a Reumert Award in the category Music Theatre/Show of the Year 2012.[18]

Shows

The Tiger Lillies have appeared in numerous shows, the following are listed according to their premiere date:

  • 1998: Shockheaded Peter
  • 1998: The Tiger Lillies Circus
  • 2004: Punch & Judy
  • 2005: The Little MatchGirl
  • 2006: Die Weberischen
  • 2006: The Mountains of Madness with Alexander Hacke
  • 2008: 7 Deadly Sins
  • 2008: Sinderella with Justin Bond
  • 2009: The Tiger Lillies’ Freakshow
  • 2010: The Ballad of Sexual Dependency
  • 2010: Cockatoo Prison
  • 2010: Here I Am Human
  • 2011: Tom Waits’ Rain Dogs Revisited
  • 2011: Woyzeck & The Tiger Lillies
  • 2012: Rime of the Ancient Mariner
  • 2012: The Tiger Lillies Perform Hamlet – nominated for a Reumert Performing Arts Award
  • 2013: Either/Or Cabaret
  • 2013: Lulu – A Murder Ballad – With Opera North
  • 2015: Die Geschichte vom Franz Biberkopf – Schauspiel Frankfurt

Films

  • Jake Scott’s Plunkett & Macleane (1999)
  • Sergey Bodrov’s The Quickie (2001) – a music band in celebrations.
  • Sergei Bodrov’s Drunken Sailor (2007) – a documentary on The Tiger Lillies by the director of Oscar-nominated epic Mongol
  • Penny Woolcock’s The Margate Exodus (2007) – a contemporary re-telling of the Book of Exodus. Martyn Jacques appears in the film as Shebeen Singer performing “Hailstones”.
  • Dominique de Rivaz’s Luftbusiness (2008)
  • Valdís Óskarsdóttir’s Country Wedding (2008)
  • Troma’s Return To Nuke ‘Em High (2013)
  • Andrey Proshkin’s Orlean (Russian name Орлеан )(2015) – soundtrack.

Discography

Albums

  • 1994 – Births Marriages and Deaths
  • 1995 – Spit Bucket
  • 1995 – Ad Nauseam
  • 1996 – The Brothel to the Cemetery
  • 1997 – Farmyard Filth
  • 1998 – Low Life Lullabies
  • 1998 – Shockheaded Peter
  • 1999 – Bad Blood and Blasphemy
  • 2000 – Circus Songs
  • 2000 – Bouquet of Vegetables – The Early Years
  • 2001 – 2 Penny Opera
  • 2003 – The Sea
  • 2003 – The Gorey End (with Kronos Quartet)
  • 2003 – Live in Russia 2000–2001
  • 2004 – Punch and Judy
  • 2004 – Death and the Bible
  • 2005 – Huinya (with Leningrad)
  • 2006 – Die Weberischen
  • 2006 – The Little Match Girl
  • 2007 – Urine Palace
  • 2007 – Live in Soho
  • 2007 – Love and War
  • 2008 – Seven Deadly Sins
  • 2009 – Sinderella (with Justin Vivian Bond)
  • 2009 – Freakshow
  • 2009 – Live at the New Players Theatre – London 2009
  • 2010 – Cockatoo Prison
  • 2010 – Here I Am Human!
  • 2011 – The Ballad of Sexual Dependency (with Nan Goldin)
  • 2011 – Woyzeck
  • 2012 – The Rime of the Ancient Mariner
  • 2012 – Hamlet
  • 2013 – Either Or
  • 2014 – Lulu – A Murder Ballad
  • 2014 – A Dream Turns Sour
  • 2015 – The Story of Franz Biberkopf
  • 2016 – Goosebumps

DVDs

Books

  • 1998 – The Ultimate Shockheaded Peter BookISBN 3-932909-99-2
  • 2003 – Farmyard Fantasy Book – made by b7UE
  • 2007 – “The Tiger Lillies Book” – b7UE 02
  • 2007 – “The Tiger Lillies – Selected illustrations of songs” – by Anne Sophie Malmberg
  • 2008 – “The inquisitorial skeleton shooting” – limited edition shot by b7UE

 

The Tiger Lillies
Tiger Lillies TFF 01.JPG

The Tiger Lillies at TFF Rudolstadt 2013
Background information
Origin London
Genres Dark cabaret
Years active 1989–present
Labels Misery Guts Music
Website tigerlillies.com
Members Martyn Jacques, Adrian Stout, Jonas Golland
Past members Phil Butcher, Adrian Huge, Mike Pickering

Comments

comments

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.