Η Επιστροφή : Ποίηση και Βαρβαρότητα

Παίρνεις τη σκηνοθεσία του Alejandro González Iñárritu, συνδυάζεις με την εντυπωσιακή κινηματογράφηση του Emmanuel Lubezki και το εκτινάσεις με τα υποκριτικά χαρίσματα του Leonardo DiCaprio και του Tom Hardy και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Μια εξαιρετική κι αριστοτεχνική ταινία.

Έχοντας ακόμα νωπό τον “Birdman”, ο Iñárritu κατευθύνθηκε απευθείας στο “The Revenant” (Η Επιστροφή), μία επική ταινία με επιρροές από γουέστερν, εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα και τον αγώνα ζωής του Hugh Glass, σε ένα χειμωνιάτικο τοπίο της Αμερικής του 1820. Το φιλμ κέρδισε δημοσιότητα στα μέσα του 2015 από τα οικονομικά προβλήματα της παραγωγής, αλλά τα κατάφεραν και μας αποζημίωσαν με την καλύτερη ταινία για τη χρονιά του 2016. Πρώτο πλάνο, ο χαλαρωτικός ήχος του τρεχούμενου νερού, ωθώντας το ακροατήριο σε μια κατάσταση διαλογισμού και νιρβάνας, κι αμέσως μετά, σχεδόν αστραπιαία πυροδοτείται η ατμόσφαιρα με σκηνές μάχης και περιπέτειας που δεν θα σας αποκαλύψω, για να μην χαθεί η μαγεία. Πρέπει να την δείτε με τα ίδια σας τα μάτια, να τη νιώσετε στο πετσί σας.

Προκαλεί έντονες αντιδράσεις στο κοινό, όπου με κομμένη την ανάσα, αγωνιά, προβληματίζεται και κρατιέται σφιχτά από το κάθισμα, μ’αυτό το οπτικοακουστικό roller coaster. Ο θεατής αισθάνεται στο ίδιο του το σώμα την ένταση και τις συνθήκες τις οποίες βιώνει ο πρωταγωνιστής. Ένα κινηματογραφικό έδεσμα με αβίαστα ξεσπάσματα βαρβαρότητας, ανατριχιαστικές λεπτομέρειες των δυνάμεων της φύσης κι ανθρώπινες συμπεριφορές που μας διαχωρίζουν από το βασίλειο των ζώων, λόγω ανηθικότητας, απληστίας και την από κτίσεως κόσμου προσπάθεια να επιβληθούμε στον πλανήτη. Η σκηνοθετική και σεναριακή ακολουθία σε καθηλώνουν, σε μία πλοκή γεμάτη δράση, με λιγοστά λόγια, όπου φανερώνουν το μεγαλείο των υποκριτικών ικανοτήτων του Leonardo DiCaprio, με την ψυχοσωματικά κλιμακούμενη ερμηνεία του. Δίπλα του, ο Tom Hardy, ο οποίος πλάθει τον πιο μισητό χαρακτήρα του φιλμ με μοχθηρία, κουτοπονηριά κι εσωκλείει στην ερμηνεία του όλα όσα χαρακτηρίζουν την κακή εξέλιξη του είδους μας. Μία υπόθεση εκδίκησης, η αρχέγονη μάχη μεταξύ καλού και κακού, άνθρωπος εναντίον ανθρώπου κι όλοι μαζί ενάντια στη φύση.

Εξαιρετικά οπτικά εφέ, στολισμένα με μουσική υπόκρουση που αναταράσσει τα σωθικά σου, σκηνοθετικοί ελιγμοί κι αναφορές στα σπαγγέτι (γουέστερν), ρεαλιστικό make up από τον Duncan James, εξαιρετικές ερμηνείες, ένας σύγχρονος Μίδας – Iñárritu που ό,τι αγγίζει γίνεται χρυσός, η καταπληκτική φωτογραφία Lubezki, ειλικρινά δεν θέλουμε κάτι άλλο. Μία ταινία που επικοινωνεί τα συναισθήματα σε μία άλλη γλώσσα, αυτή των ενστίκτων. Προσωπικά, πιστεύω πως δεν έχουν ανάγκη τα βραβεία, είναι μία καινούρια σχολή στον χώρο του Αμερικανικού κινηματογράφου, μία πανδαισία βίαιης ποιητικότητας, ένα μοντέρνο αριστούργημα.

Comments

comments

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.